W Sosnowcu 22-go listopada miałem okazję uczestniczyć w kolejnej edycji konferencji z serii IT Academic Day. Zapraszam do zapoznania się z moimi wrażeniami, jak i porównaniem z poprzednią, warszawską konferencją.

Spotkanie odbyło się w budynku Wydziału Nauk o Ziemi Uniwersytetu Śląskiego. Na miejsce doaterłem około godziny 9.40, czyli 20 minut przed rozpoczęciem. Udało mi się dzięki temu uniknąć późniejszych kolejek przy rejestracji. Miejsc było jeszcze dużo (co późniejsz nie było tak oczywiste), więc mogłem wybrać sobie takie, które będzie najlepsze i najbardziej efektywne do chłonięcia przekazywanej wiedzy
Spotkałem się także z kolegą Kamilem Karczmarczykiem , który jako student UŚ był jednym z organizatorów (kolega w czerwonej koszuli na zdjęciu )

Konferencja (w przeciwieństwie do warszawskiej) rozpoczęła się punktualnie. Przywitał nas jeden z członków Grupy .NET . Następnie krótkie słowa wstępu mieli dziekan oraz kierowcznika wydziału. Nie mówili nic specjalnie ciekawego oraz konkretnego. Ogólnie, że cieszą się z konferencji oraz o tym jakie to super “oh i ah” są ich wydziały, że nic tylko u nich studiować i będzie się wtedy super fachowcem. Czyli standardowa propagandówka władz uczelni dla studentów bądź też mediów.

Po tych jakże interesujących wypowiedziach, konferencja przeszła do sedna sprawy – swoje wystąpienia rozpoczął Eugeniusz Licznarowski, przedstawiciel Microsoftu. Prowadził on 2 z 3 zaplanowanych sesji wykładowych. Pierwsza z nich, nosząca tytuł “Kariera z Microsoft”, przedstawiała różne możliwości jakie posiadają studenci do rozwoju swojej kariery zawodowej. Mówił o programach praktyk, które prowadzi, współorganizuje MS. Czyli takie projekty jak Praktyki w Redmond, MACH czy Students to Business. Kolejnym punktem były certyfikacje, różne ich ścieżki i statystyki, co takowe certyfikaty wymiernie mogą dać oraz jak są postrzegane przez pracodawców. Najciekawszą rzeczą tego punktu, było potwierdzenie informacji o tym, że koszt egzaminu dla studentów, od grudnia będzie wynosił 120zl, a także potwierdzenie, iż w tej cenie także będzie możliwość skorzystania z Second Shota.
Po zakończeniu prelekcji nastąpiła krótka przerwa, podczas której można było osobiście zadawać pytania prowadzącemu oraz dorejestrować sięm jeśli ktoś spóźnił się na godzinę 10.00 i nie mógł zrobić tego wcześniej.
Kolejnym tematem przedstawionym przez Eugeniusza były “Nowości w VS 2008 i .NET 3.5″. Byłem bardzo ciekaw tej prezentacji, ponieważ był to temat, który pokrywał się z jednym z tematów z ITAD-u z Politechniki Warszawskiej sprzed 2 tygodni i zastanawiałem się czy bedzie to ta sama prezentacja co ostatnio czy też nie. No i przyznaję, że byłem pozytywnie zaskoczony. Temat został przedstawiony w inny sposób. Oczywiście punkty merytoryczne pokrywały się z tymi, co ostatnio, bo jest to logiczne. Jednak to, jak było to mówione i przedstawiane (łącznie z demonstrowanymi przykładami) pokazało, że nie są to jakieś prezentacje wyuczone na szkoleniu i wszędzie klepane jest to samo, a są to jednak prezentacje prowadzone przez ludzi, którzy naprawde znają się na temacie i potrafią przedstawić go w inny sposób. Po tej części padało tyle pytań do prowadzącego, że musiał je przerwać i puścić sluchaczy na przerwę, a samemu odpowiadać na pytania osobiście przy stoliku, bo inaczej to konferencja mogłaby spokojnie przedłużyć się o godzinę

Po przerwie swoja prezentację rozpoczęła Pani dr Magdalena Tkacz, która jest pracownikiem UŚ, no i cóż… Było to slychac i widać przez cały ten wykład. Przepaść między prowadzącymi była ogromna. Wykład Pani dr był typowo akademicki, a ona sama prowadziła, skądinąd bardzo ciekawy sam w sobie temat, w sposób nużący i tak de facto niewiele nam sluchaczom pokazujący. Na początku była kupa slajdów z masą informacji, które na taka konferencję nie miały zupełnie sensu, a część praktyczna, pokazowa zajęła może z 15-20 minut (włącznie z odpaleniem maszyny wirtualnej, o której chyba Pani Magdalena nie pomyślala wcześniej, co trwało dość długo). Brak pasji w tym, co się mowi oraz monotonia wokalu sprawiła, że ten wykład nie cieszył się zbytnią uwagą i skupieniem na temacie – a szkoda.

Podsumowując, konferencję uważam za udaną i wartą bycia na niej. Była na pewno skromniejsza niż edycja warszawska, co było widać choćby po materiałach, jakie zostały nam wręczone, a były to: ten sam notes, długopis oraz płytka, co ostatnio ,oraz ołówek i długopis, jaki dorzucił od siebie UŚ. Jednak to nie było jakąś specjalną wadą, taki urok po prostu. Gorsza natomiast była źle przewidziana ilość miejsc i uczestników którzy bedą. Zaowocowało to tym, że zeszło się tyle osób, że spora część musiala siedzieć na schodach. Co dziwniejsze, opiekunka z UŚ odpowiedzialna za konferencję w czasie 1 wykładu powiedziała, iż na pierwszej przerwie zostanie zapewniona odpowiednia ilość miejsc siedzących, co jednak nigdy nie nastąpiło.
Nie narzekając jednak zbyt wiele, konferencja była dobra i stwierdzam iż warto jeździć na takie spotkania, dowiadywać się nowych rzeczych, do czego wszystkich gorąco zachęcam

8 listopada, w Warszawie na Politechnice, odbyła się konferencja ITAD. Byłem, zobaczyłem, wróciłem, a teraz zapraszam do zapoznania się z moją krótką relacją z tego wydarzenia oraz kilkoma wrażeniami.

Spotkanie odbywało się w Gmachu Głównym PW w Małej Auli. Na miejsce przybyłem okolo 9.20 w celu uniknięcia dużej kolejki podczas rejestracji, gdyż miało się zjawić 350 osób. Jednak po dotarciu na odpowiednie piętro, przy stolikach rejestracyjnych dopiero co segregowano identyfikatory i poinformowano mnie, że rejestracja będzie dopiero o 9.50. Wydało mi się to dziwne, szczególnie dlatego, że całość miała się rozpocząć już o godzinie 10.00, a wydanie indetyfikatorów i materiałów dodatkowych 150-200 osobom (zakładam, że nie wszyscy się pojawią) jest raczej ciężkie do wykonania w ciągu 10 minut. Zapowiadało to obsuwę w harmonogramie konferencji. o czym napiszę trochę później. Korzystając z wolnej chwili, wybrałem się na mały spacerek po budynku w celu zwiedzenia okolicznych pięter i zrobieniu kilku fotek.

Wszystkie sesje wykładowe odbywały się na Małej Auli, która w zupełności wystarczała, aby pomieścić komfortowo 350 zarejestrowanych gości plus wykładowców. Sama aula z wyglądu dość klasyczna, ale dobrze wyposażona, co pozytywnie wpływało na odbiór wykładów i prelekcji.

Zgodnie z moimi przewidywaniami, konferencja zaczęła się z 10 – 15 minutowym opóźnieniem. Pierwszą sesję wykładową prowadził Piotr Kramek, pracownik Microsoft Polska, który miał opowiadać o programach akademickich, ale że z głosowania wyszło, że wiekszość uczestników, którzy byli studentami, dobrze je znają, więc prowadzący przeszedł do kolejnych punktów swojej prezentacji. Skupił się dość aktywnie na przedstawieniu konkursu ImagineCup i zachęcał do wzięcia w nim udziału . Opowiadał także o karierze zawodowej w Microsofcie oraz o certyfikatach, które mogą ułatwić
studentom znalezienie pracy po skończeniu nauki.

Kolejny gość był osobą wyjątkową, gdyż był to vice prezes Microsoftu – Neil Holloway, który
jest odpowiedzialny za strategię webową. Ten wykład był prowadzony w języku angielkim i nie był tłumaczony. Dla osób zainteresowanych poważną branżą IT to nie powinno stanowić problemu, gdyż w tej dziedzinie bez języka angielskiego nic nie można osiągnąć. Głównym jego przesłaniem było przedstawienie nam, jak jego firma postrzega rozwój oprogramowania i usług z naciskiem na internet. Zachęcał on także studentów do wiary w siebie i w swoje możliwości, ciężkiej pracy i spełniania swoich marzeń. Na końcu zostały zadane Neilowi pytania, które wcześniej przygotowała Grupa .NET PW. Niestety, pytania słuchaczy nie były możliwe, co było lekko rozczarowujące, ponieważ taki mówca i tak wysoki rangą praciwnik olbrzymiej korporacji nie zdarza się na co dzień, więc pozostał lekki niedosyt…

Następna prezentację miał Bartłomiej Zass, absolwent Politechniki
Warszawskiej, a obecnie pracownik Microsoft Polska. Jego tematem był Silverlight , czyli konkurencja technologii Flash. Była to jedna z najciekawszych prezentacji technicznych, podczas której Bartek pokazał tylko pobieżnie olbrzymie możliwości tego rozwiązania. Przedstawił nam proste tworzenie streamingu video na stronie (który zrealizował krecąc swoim telefonem szybki filmik z naszym udziałem i zamieszczając go na stronie internetowej), animacje tekstu oraz zaprezentował już gotowe i komercyjne aplikacje stworzone na bazie Silverlighta, co zrobiło duże wrażenie na uczestnikach konferencji.W dalszej cześci swoje prelekcje mieli:

• Rafał Maciąg – na temat nowości w .NEt 3.5 jak i C# 3.0 .
• Dwóch pracowników firmy K2 , którzy pokazali nam jak wykorzystać AJAX oraz ASP.NET i zoptymalizować czas jego działania do osiągnięcia efektu aplikacji biurkowej w środowisku webowym.
• Pracownik firmy ABC Data , który z kolei pokazał nam bardzo krótko(niestety ze względu na czas) nowości w Windows Serwerze 2008 i IIS 7.
• Ostatnia prezentacja była prowadzona przez Grzegorza Chuchrę oraz Mariusz Godlewskiego, którzy prezentowali nową technologię LINQ . Niestety, ja i moi wspóltowarzysze z Akademii nie mogliśmy zostać do końca konferencji ani tego wykładu z powodu jej przedłużenia się, a wracaliśmy pociągiem, więc wyboru nie mieliśmy.

Podsumowując konferencję, stwierdzam, iż było to bardzo przyjemne doświadczenie i przeżycie. Każdy z uczestników dostał materiały konferencyjne w postaci: teczki, notesu, długopisu, ulotek informacyjnych, płyty DVD z oprogramowaniem oraz katalogu szkoleniowego. Niestety, ja oraz koleżanki i koledzy z AE nie załapaliśmy się na firmowe smycze z logiem Windows Vista, gdyż były one podbno tylko dla pierwszych 150 zarejestrowanych. Jednak wszyscy się nie pojawili i na stole rejestracyjnym leżało okolo 70-80 nieodebranych indentyfikatorów ze smyczami i pomimo prośby skierowanej do organizatorów, nie udało się nam ich dostać. Coż… płakać nie będziemy, ale troche to dziwne. Kolejną moją uwagą dotyczącą tej konferencji była ilość sesji wykładowych. Rozumiem i doceniam chęć przedstawienia wachlarza informacji na niej, ale myślę, że lepiej byłoby zrezygnować z jednej sesji na rzecz dłużych przerw lub jednej dłuższej obiadowej. Na pierwszych 2 wykładach był komplet, a później z każdym kolejnym ilość osoób sukcesywnie malała, a można było tego uniknąć w prosty sposób.Na konferencji była też możliwość wygrania cennych nagród, jednak tym razem nic nie udało się zdobyć Może następnym razem, a to już 22-go listopada na ITAD na Uniwersytecie Śląskim.